Szkoła Podstawowa w Malinówce

Historia szkoły w Malinówce

            Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z końca XIX wieku. Był tu las tzw. Dóbr – Puchaczów, gdzie rosło dużo malin i od nich powstała nazwa Kol. Malinówka. Las został zakupiony przez kolonistów niemieckich. Po wybuchu I wojny światowej osadnicy niemieccy zostali ewakuowani do Rosji, a ich gospodarstwa zostały zajęte przez Polaków.

Wówczas została założona 3-klasowa szkoła ludowa przez organistę p. Abramowicza, który uczył po polsku
w domu byłego pastora niemieckiego.

W latach 1918-1920 szkoła była nieczynna, a dzieci uczęszczały do szkoły w Barkach.

Po 1920 r. osadnicy niemieccy powrócili do Malinówki i w szkole zaczął uczyć pastor p. Rasnagiel. Była to szkoła 4-klasowa I stopnia. Chodziły do niej dzieci z Jasieńca i Malinówki: polskie, żydowskie i niemieckie.
W tym czasie w Malinówce było 80 rodzin niemieckich, 15 zydowskich i tylko 7 rodzin polskich. Po śmierci pastora ok. 1932 r. przybył nauczyciel p. Kletka – Niemiec. W tym czasie wynajęto drugą izbę lekcyjną u Niemca p. Litki.

W 1935 r. uczył nauczyciel polski p. Pasternak.

Do 1939 r. w Malinówce uczyli: p. Olkowski, Z. Grajnet i Gniatkówna.

Szkoła w tamtych latach mieściła się w domu prywatnym Niemca p. A. Jeski. Był to budynek drewniany o dwóch izbach lekcyjnych. Nauka w tej szkole odbywała się od 1934 do 1939 r.

Od 1939 do 1941 r. była przerwa w nauce.

W 1941 r. ponownie zaczęto uczyć dzieci w byłym budynku, który po wyjeździe Niemców stał się budynkiem społecznym. Nauczycielem był wówczas p. Stęporek – Polak, wysiedleniec z Poznania. Prowadził on cztery klasy do 1945 r. W drugim półroczu roku szkolnego 1944/1945 dzieci uczył p. T. Jambor z Ostrówka.

Na początku roku szkolnego 1945/1946 przybył nauczyciel p. Gadecki, który był kierownikiem 4-klasowej szkoły przez jeden rok. W pierwszym semestrze roku szkol. 1946/1947 szkoła była nieczynna. Po feriach zimowych zatrudniona została p. O. Owsicka, która uczyła IV klasę do końca roku szkolnego. W 1947 r. dołączyła jej siostra i obie uczyły już pięć klas.

W latach 1948-1950 w szkole uczyło małżeństwo p. W. i R. Wiechowscy. Pan Wiechowski został kierownikiem szkoły. Uczył VI klasę, prowadzili również kurs nauczania klasy piątej i szóstej dla dorosłych. Po roku szkolnym 1949/1950 państwo Wiechowscy wyjechali, wówczas został powołany na stanowisko kierownika  p. Chorążyczewski. Pracował przez dwa lata.  Uczył on VII klasę i wprowadził harcerstwo oraz zorganizował kurs dla analfabetów. Pan Chorążyczewski zorganizował również świetlicę i dożywianie dzieci w szkole. W świetlicy prężnie działał zespół teatralny. Za jego kadencji zostało wytyczone boisko sportowe, zagospodarowano działkę szkolną oraz ogrodzono teren placu szkolnego. 

W 1952 r. kierownikiem szkoły został mianowany p. Suromirski, który pracował jeden rok. Prowadził on także kurs dla dorosłych (kl. VI, VII). Zajął się również gromadzeniem materiałów budowlanych na budynek gospodarczy.

Na początku roku szkol. 1953/1954 przybył kolejny kierownik p. Władysław Maciejewski wraz z żoną nauczycielką p. Jadwigą Maciejewską. W tamtych latach lekcje odbywały się na dwie zmiany, w dwóch klasach, w budynku szkolnym i dwóch klasach wynajętych u gospodarza T. Banacha.

W roku szkolnym 1961/1962 do szkoły uczęszczało 162 uczniów.

Z początkiem kwietnia 1964 r. zaczęto zwozić materiał i rozpoczęły się prace związane z budową szkoły 1000-latki. Kierownikiem budowy był p. Henryk Sawicki. Nowa szkoła miała być skanalizowana, z centralnym ogrzewaniem, sześcioizbowa, z pracownią zajęć praktyczno-technicznych i salą gimnastyczną.  Przewodniczącym Komitetu Budowy Szkoły został Szczepan Sprawka, mieszkaniec Malinówki.

23 maja 1964 r. odbyła się uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego pod nową szkołę – Pomnik 1000-lecia Państwa Polskiego, którego w północno-wschodniej ścianie dokonał  w-ce przewodniczący PRN p. F. Stopa. 

9 lipca 1965 r. do Malinówki przyjechały władze nadrzędne z Inspektoratu Oświaty, Powiatowej Rady Narodowej i Przewodniczący Budowy. W tym dniu nastąpiło oddanie techniczne szkoły.

25 lipca 1965 r. odbyła się uroczystość przekazania do użytku Szkoły Pomnika 1000-lecia Państwa Polskiego. Nastąpiło uroczyste przecięcie wstęgi, której dokonał II sekretarz KP PZPR p. T. Dados.

Do nowej szkoły w roku szkolnym 1965/1966 uczęszczało 123 uczniów. Nauka odbywała się w klasach łączonych z powodu małej ilości nauczycieli.

Pan Władysław Maciejewski pełnił funkcję kierownika, następnie dyrektora szkoły w latach 1953 – 1980.

 W roku 1980 dyrektorem szkoły został p. Zbigniew Rutkowski, a od 1984 r. - p. Teresa Połetko.

W latach 1999 – 2004 funkcję tę pełniła p. Dorota Jankowska, natomiast w latach 2004 - 2014 -  p. Andrzej Nowakowski. W 2014 r. na stanowisko dyrektora została powołana   p. Agata Wróbel, która pełniła tę funkcję do 31.08.2026 r.    

Począwszy od lat osiemdziesiątych szkoła stopniowo jest remontowana. Zmieniono dach, wykonano elewację, dobudowano jedną salę lekcyjną, wymieniono okna w całym budynku.